rozproszenia

powiązane treści:

  1. O ćwiczeniu się w stałości na modlitwie

    Nauka św. Jana Kasjana
    Jan Kasjan przekazał Zachodowi jedną z najcenniejszych pereł duchowości monastycznej Wschodu: modlitwę jednego wezwania – wypowiedzianego całym sobą aktu strzelistego. Wybór słowa modlitwy, najlepiej wziętego ze skarbca Biblii, jest sprawą modlącego się, jego osobistej pobożności.
  2. Rozproszenia

    Skoro modlitwa, jak mówi jedna z definicji, jest rozmową z Bogiem, to rozproszenia sprawiają, że Boga nie słyszymy, że modlitwa zamienia się w monolog człowieka według starego powiedzenia: „Mówił chłop do obrazu, a obraz doń ani razu”. To musi frustrować i prowadzić do kryzysów. Co robić, aby pozbyć się rozproszeń albo chociaż je ograniczyć?
  3. O walce z demonami na modlitwie

    Ewagriusz z Pontu, Ojciec pustyni z IV wieku, w swoich sławnych stu pięćdziesięciu trzech sentencjach o modlitwie "De oratione" mocno podkreśla, iż modlitwa wymaga wytrwałości, wewnętrznej walki i zmagania: "Bądź wytrwały i módl się usilnie; odrzucaj nachodzące cię troski i myśli. Wprowadzają one w zamęt i niepokój, aby pozbawić cię siły".
  4. Życie Duchowe • ZIMA 33/2003

    Jak kochamy nasze dzieci?
    Zimowy numer „Życia Duchowego” stawia w tytule problem “Jak kochamy nasze dzieci”. W eseju wstępnym ks. Krzysztof Grzywocz podkreśla wagę tej problematyki, pisząc: “Gdy ginie świat dziecka, umiera świat dorosłych”. Ten sam autor w artykule “Infantylizm a postawa dziecięctwa” ukazuje, na czym polega istota postawy dziecięctwa.