Starałem się być człowiekiem i kapłanem odpowiedzialnym, który Pana Boga stawia na pierwszym miejscu i u którego zawsze zwyciężają zasady moralne, etyczne. Wraz z upływem czasu to pragnienie krystalizowało się i ukonkretniało w życiu. Najważniejsze dla mnie było postępowanie według Dekalogu, służba Panu Bogu i wierność Mu, bez względu na okoliczności.

Od najwcześniejszego dzieciństwa aż do czasów, w których zaczęto znowu otwierać kościoły i odprawiać nabożeństwa, istniało w Jarmolińcach coś, co teraz nazywam "podziemnym okresem życia Kościoła katolickiego na Ukrainie". Niezależnie bowiem od wszystkich prześladowań, zakazów, wypędzeń w naszym kraju nigdy nie przerwała się cieniutka "niteczka wiary", nigdy nie wysechł jej "wątły strumyczek".