św. Ignacy Loyola

powiązane treści:

  1. Echa starożytności w nauce św. Ignacego Loyoli o rozeznawaniu

    Reguły św. Ignacego „[służące] do odczucia i rozeznawania w pewnej mierze różnych poruszeń, które dzieją się w duszy” (por. Ćd 313-336), są niezwykłym wkładem w dziedzictwo duchowości chrześcijańskiej. Formułując je, Ignacy czerpał z tradycji monastycznej.
  2. Życie Duchowe • WIOSNA 82/2015

    Zranieni i uzdrowieni przez ojca
    Temat numeru może się wydawać „doskonale znany, wręcz oklepany”. O relacjach z ojcem ziemskim oraz o ich wpływie na relacje z Ojcem Niebieskim mówi bowiem „wiele opracowań, rekolekcji i programów formacyjnych. Jednak to temat wciąż ważny”.
  3. "De imitatione Christi" Tomasza a Kempis

    Wbrew wrogości cywilizacji zachodniej wobec religii i moralności, człowiek współczesny nie zatracił głodu głębokiej duchowości. Im bardziej podważa się, atakuje, wyśmiewa i dławi potrzebę Boga w człowieku, tym wyraziściej daje ona o sobie znać. Lektura "De imitatione Christi" Tomasza a Kempis wychodzi jej naprzeciw.
  4. Życie Duchowe • ZIMA 81/2015

    Ojciec Pio
    Zimowy numer kwartalnika „Życie Duchowe” poświęcony jest Ojcu Pio, spowiednikowi i kierownikowi duchowemu, mistykowi i stygmatykowi, którego 16 czerwca 2002 roku Jan Paweł II zaliczył do grona świętych.
  5. Vita Christi i Ćwiczenia duchowne

    Święty Ignacy Loyola długo i bardzo głęboko studiował "Wprowadzenie" do "Vita Christi" Ludolfa z Saksonii i pewnie – przynajmniej na początku – nawet nie zdawał sobie sprawy, jak bogate to dzieło pod względem treści oraz jak głęboko zakorzenione w Biblii i pismach Ojców Kościoła.
  6. Ćwiczenia duchowne porządkujące życie

    Celem "Ćwiczeń duchownych" św. Ignacego Loyoli jest „zdecydowanie się” na odniesienie zwycięstwa nad sobą samym i uporządkowanie własnego życia. Takie uporządkowanie nie może być jednak celem samym w sobie. Rekolektant już na samym początku "Ćwiczeń" musi wiedzieć, po co podejmuje tę trudną walkę.

Strony