Temat numeru

Nasza rzeczy­wistość zyskała cyfrowy wymiar, który jest jak najbardziej rzeczy­wistym wymiarem. Siłą rzeczy musiał pojawić się w nim również Kościół. Internet stał się amboną świeckich. Jak sobie radzimy w tym świecie?
Gdzie usytuować cyberduchowość? Nie byłoby jej na pewno bez komputerów i Internetu. I choć ma w sobie coś z eskapizmu, coś z ucieczki od rzeczywistości, trudno ją nazwać duchowością zupełnie wirtualną i oderwaną od realności. Czy jednak nie grozi jej wirtualizacja?
Obecność osoby uzależnionej w naszym otoczeniu stanowi wyzwanie dla nas, by się zmieniać. Wspierać poprzez własną abstynencję – nie proponować alkoholu, nie rozmawiać o nim. Milczenie w tym wypadku to przejaw miłości bliźniego. Rezygnuję z alkoholu ze względu na innych.
Jak pomóc młodym podejmować dojrzałe decyzje? Czyli takie, którym towarzyszy namysł nad ich przedmiotem, świadomość konsekwencji i gotowość wzięcia odpowiedzialności za to wszystko, co towarzyszy ich podejmowaniu i pojawia się „po”.
Ponieważ zdrowie psychiczne nastolatków jest w znacznym stopniu określane przez i według standardów świata dorosłych, musimy pozwolić, by głosy młodych towarzyszyły nam i nami kierowały, jeśli naprawdę chcemy ich zrozumieć i im pomóc, a nie na siłę upodabniać ich do nas.
Wyobraźnia, paradoksalnie, jest pomostem między wielkimi ideami a prozą życia codziennego. W trakcie każdej kontemplacji jednym z kroków ma być wejście w siebie, aby wyciągnąć jakiś pożytek duchowy.